Yalnız Bir Işık Kaynağı Mı Takımyıldızı Mı?
Ortak I Çalışan I Serbest Çalışan I Gönüllü Katkı Veren
🚩 Ortak
🚩 Çalışan
🚩 Serbest Çalışan
🚩 Gönüllü Katkı Veren
Gelin bir oyun oynayalım:
Şahane bir fikriniz var ve asıl işinizin düzenini bozmadan bu fikri hayata geçirmek istiyorsunuz.
İlk adımı yukarıdaki 4 kişiden hangisini yanınıza alarak atarsınız? Neden?
(Yanıtınızı verdiniz mi? Neden sorusunun açıklaması da hazır mı? Öyleyse okumaya devam... Değilse de iki dakika daha ıkınma lütfen😊)
Doğru yanıta geçmeden önce olası hatalara bakalım. Okuyacağınız örneklerin hepsi 1/1 çalıştığım kişilerle yaşanmış alıntılardır:
🧨 “Kimseye ihtiyacım olmaz, tek başıma yaparım”
Fikri olgunlaştırma, bazı temel araştırmaları yapma, üzerinde biraz yazıp-çizme, fikri nasıl anlatacağına karar verme gibi şeyleri evet tek başımıza yaparız. Ama ne kadar süreyle? İşin püf noktası, en baştan o tek başına geçecek süreyi belirlemekte.
Hazırlık süresi dolar dolmaz ikinci bir kişiyi daha konuya dahil etmek şart, çünkü bir elin nesi var iki elin sesi var. Tek el şaklamaz. El elden üstündür.
Bir değil iki kişi olmak fikrin başarıya ulaşma şansını büyük ölçüde arttıracaktır. “Takım çalışması” bunun için var 😊
Tek başımıza sınırlarımız var ama 1 + 1 ‘in kaç edeceğini kimse önceden kestiremez.
🧨 “Ortak alırım çünkü başlangıç aşamasında maaş ödeyecek sermayem olmaz”
Büyük hata. Tabii ki tüm ortaklıklar iyi hislerle başlar, ama fikir (ya da çıkar) ayrılığı çıktığı anda ortağınız üzerinde hiçbir yaptırım gücünüz yoktur.
Eğer ortak amaca veya birbirine olan inanç kaybolmuşsa, o kişi artık yalnızca kâğıt üzerinde kalır. Katkı vermeyi keser.
🧨 “Önce sermayeyi bulur ve işe maaşlı çalışan alır, baştan düzgün başlarım”
Olmaz ki, çünkü siz kendiniz bu işte çalışmıyorsunuz. Alacağınız kişi tek başına kalacak ve siz de asıl işiniz nedeniyle, onun yanında gerektiği kadar olamayacak ve işi yönetemeyeceksiniz.
Bir süre sonra kendini ve işi önemsiz hissedecek, verim düşecek, aranızdaki hissiyat bozulacak.
🧨 “Serbest çalışan en iyisi, iş oldukça tutar ve ödeme yaparım”
Hayatta olmaz!
Yeni bir fikrin hayata geçmesi dur-kalk ile olmaz. Devamlılık ve yüksek motivasyon gerektirir.
Tanımı gereği “parça başı” çalışacak bir kişiden bu motivasyonu sergilemesini bekleyemeyiz.
-o-
Yanıt “gönüllü çalışan” anladık diyorsanız o da değil! İşin püf noktası bu 4 kategoriyi sırayla işletmek. Yani aynı kişiyi sıralamada adım adım yukarıya doğru çıkarmak:
🌹 Fikri beğendiği veya bana güvendiği için gönüllü olarak işe katılmak istedi.
🌹 Birlikte iyi ilerlediğimiz için sermaye bulabildik, gelir elde etmeye başladık, emeğinin karşılığı kadar ve düzenli olmasa da bu gelirden bir pay elde etmeye başladı.
🌹 Büyümeye ve düzenli gelir elde etmeye başladık. Artık maaş ödeyebiliyoruz.
🌹 Bu kadar zaman geçtikten sonra, zorluklara ve kavgalarımıza rağmen işe hâlâ aynı miktarda inanmaya devam ediyoruz. Biz zaten çoktan ortak olmuşuz 😊
Bir elin olsa olsa iyi bir fikri var. Takımın ise sonsuz potansiyeli.
Her işte en az iki kişi olmak ve ilk adımları bir an önce atmak dileklerimle.


